„M. DrosdorfF i C.C. Nikiforoff podają również charakterystyczny obraz ubytku wapnia w górnych warstwach gleby (tab. 40).
W górnych warstwach gleby, najsilniej wymywanych przez opady atmosferyczne, zawartość wapnia i magnezu
była najniższa, a zawartość jonów wodorowych — najwyższa. Im niższe warstwy gleby analizowano, tym więcej znajdowano w nich wapnia i magnezu, a mniej jonów wodorowych. Odwapnienie gleb sięga nieraz powyżej jednego metra w głąb ziemi. W miarę wymywania z gleby wapnia i magnezu miejsce ich zajmują jony wodorowe i wtedy gleba może stać się nawet bardzo kwaśna.
Odczyn pH gleby
Odczyn gleby i jej stan fizyczny wpływają bardzo wyraźnie na wzrost roślin uprawnych i na procesy mikrobiologiczne, stale odbywające się w glebie. Poza tym decyduje on o rozpuszczalności soli kwasu fosfoi owego i o przyswajalności azotu. Wszystkie te czynniki razem wzięte wytwarzają mniej lub bardziej korzystne warunki wegetacji dla roślin uprawnych i wywierają decydujący wpływ na plony.
Roztwory glebowe stanowią skomplikowaną mieszaninę związków organicznych i soli mineralnych. W skład roztworów glebowych wchodzą cukry, białka, aminokwasy, amidy, kwasy organiczne i wiele innych związków, pochodzących z rozkładu obumarłych części roślin i różnych zwierząt zamieszkujących glebę. Poza związkami organicznymi w roztworach występują różne sole w postaci anionów HCOs, HSO;, SOJ", Cl", NO3, H.PO7 i innych oraz kationów Ca8, Mg»+, Rj Na, Nrtf, Fe^, Fe+,Mnłfi innych. Ponadto w roztworach glebowych znajdują się takie gazy, jak tlen, azot, dwutlenek węgla, metan, wodór, siarkowodór, w ilościach zależnych od procesów rozkładu, temperatury i ciśnienia cząstkowego tych gazów w atmosferze glebowej.“(13)