„3. Komórki
Najprostszą formą współżycia jednokomórkowców są tworzone przez nie kolonie, gdzie poszczególne komórki wzajemnie do siebie przylegają, a część z nich może ulegać specjalizacji potrzebnej dla życia sąsiadów. Jednokomórkowce stanowią połowę masy organizmów żywych na kuli ziemskiej. Istotnym etapem w powstawaniu wielokomórkowców było wytworzenie nabłonka, podobnie jak błony komórkowej dla uformowania się jednokomórkowców. Nie przypadkowo także warstwa powierzchniowa błony komórkowej jest dobrze rozwinięta w komórkach jajowych, które mają tzw. osłonkę przejrzystą (zona pellucida) zbudowaną z glikoproteidów.
Komórki każdego organizmu wielokomórkowego stanowią jeden klon, ponieważ pochodzą z jednej zapłodnionej komórki jajowej. Lecz ich ostateczny charakter jest wynikiem nie tylko genetycznego zaprogramowania i oddziaływania z bezpośrednim otoczeniem, ale także całego szeregu ogólnoustrojowych zjawisk zachodzących w czasie ich wzrostu i rozwoju łącznie ze skróconym powtórzeniem filogenezy, a więc ewolucji gatunku. Najistotniejsze jest w tym zapewnienie właściwego rozwoju przede wszystkim komórkom rozrodczym.
Z jednej zapłodnionej komórki jajowej powstają trzy zasadnicze grupy komórek potomnych 1. komórki rozrodcze, 2. komórki somatyczne, jako pozostałe komórki organizmu, oraz 3. komórki wchodzące w skład łożyska i błon płodowych, jako wspólnych struktur matczynopłodowych. Życie tych ostatnich pokrywa się z czasem biologicznego trwania ciąży (u ludzi 281 ±11 dni); życie komórek somatycznych ograniczane jest indywidualnym trwaniem życia człowieka, a jedynie komórki rozrodcze, jako potencjalnie nieśmiertelne dzięki wymianie genów między ludźmi, zapewniają istnienie gatunku Homo sapiens. Ewolucyjna zmienność genetycznej informacji przekazywanej potomkom oraz jej selekcja pozwala nam żyć i rozwijać się w stale zmieniającym się — i to przy coraz większym naszym udziale — świecie.“(4)